Sona Dogru

vakit gelmektedir belki çok az kaldı müddet ruhum sende dursun yıldızım aya emanet türküler son bulur bugün ağıtlar yakılır gönlüme bu sevda ile ne zincirler takılır ateş düştüğü yeri yakar bilemez kimse beni bir canım var ver semde ilgilendirmem seni düşer bir gün bu bedenim ruhundan ayrılıp ta sonbaharda sararan yapraklar eder bana gıpta har tebessümde sen vardın her nefesimde de sen ölüm daha da yaklaştı boş artık sende sevsen ben unutmam seni bu acıyla hep kahrolurum yar adın kaderimdir son nefesimde de solurum artık ben istesem de bir daha asla sevemem müjde sana kurtuldun benden geriye dönemem dünya döner durur bundan sonra da elbet sen düşünme sonunu sevenini perişan et çektirdin hep bana ettin sebepsiz beni benden mezarıma gel yeter ki tek bunu isterim senden