Tesellim

bilseydim ayrılık var kaptırmazdım gönlümü terk edip gittin bir gün artık beklerim ölümü beklerim çaresiz gelmeni yar gece gündüz son ver artık hasrete gülsün bu kederli yüz ayrılık ölümden beter hasretin yakar kor gibi beklerim dönmeni çaresiz dönüşün zor gibi dönüşür baharda güller hasretinle dikene insan böyle mi davranır kendisini sevene beyhude düşer yaşlar gözümden kalbime yar derdimden anlamaz acıma bu halime gözlerim dost hayalinle hasretin sırdaşım hep seni beklemekle herkesten dertli başım bilseydim ayrılık var kaptırmazdım gönlümü gelmez ben yaşarsam belki görmeye gelir ölümü