Ölüm

ne umutlarla birlikte doğmuşlardı yıllar önce, zaman çok çabuk geçiyor, bir sabah oluyor bir gece... artık ekilenlerin hasat vakti geldi, gariptir ki hatırında sanki daha dün gelindi... kınalar, telli duvaklar, dualar ve oyunlar, sonra... hastalığın büktüğü bir bel, evlatlar ve torunlar, sonunda ölüm... geride ise sadece ağlayanlar.... ölüm gelip çattı kapıya, zaten bir daha da dönmez. çekip çıkaracağı o canı almadan da gitmez, gitmez Azrail... geride döndürülecek değil bir daha, o süslenmiş yalancı dünyaya. çıktı bir kere kafesinden ruh, yükselir semaya, çıkar o büyük günde Rabb 'inin huzuruna. saygıyla... utançtan yerden kalkmaz yüzler korkar, korkar hatırlarda yaptıklarını günahkar... ve şeytan... apaçık düşman, iblis, vesveseli ve kibirli, ama korkma... eğer inandıysan, cennet kapısında müjdeler olsun sesleri...