Güldöken Çiftliği

Üz güzelim, üzebildiğin kadar, İstediğin yeri, yıkabilirsin. Enkazın dibinde, kalsa da dağlar, Altından sevginle, çıkabilirsin. Sevdana yolcuyum, dönemem geri, Hayır saymaktayım, sendeki şeri. İçimde bulduğun, yanmadık yeri, Bir tek bakışınla, yakabilirsin. Aramızda camdan, duvar var ama, Kuş gibi vururum, kendimi cama. Sevginle kanayan, yaralarıma, Bir ton gül yaprağı, dökebilirsin. Kar dağına uygun, dağ da karına, Geçmişe çizgi çek, boşver yarına, Hüzün ırmağımın, kıyılarına, Bir sevgi ormanı, dikebilirsin. Her zaman sadığım, ettiğim anda, Yolda yoldaşımsın, canımsın tende, Gönül çiftliğimin, tapusu sende, Seçtiğin tohumu, ekebilirsin.