İspat

Güzel gözlerine baktığım her an, Yalnız beni yakar, ateşle duman. Aşkını ispat et, dediğin zaman, Çıra gibi yanan gönül yetmez mi? Mecnun olsa çatlar, benim yerimde, Sevda yollarında, son seferimde, Seni karşılarken, hayallerimde, Yoluna serdiğim bin gül yetmez mi? Yürek yangınıdır, kalemde tüten, Özlem ağacıdır, ruhumda biten, Gönül kafesimin içinde öten, Adını seslenen bülbül yetmez mi? İspat et diyorsun, ispat mı, gerek? Sevdalı bir gönül, yaralı yürek, Senden uzaklarda sevda çekerek, Mecnun'ca gezdiğim bir çöl yetmez mi? Hüzün bulutları üstünden aşan, Özlem dalgasıyla kabaran, coşan, Sevgi sularıyla çoğalan, taşan, Dipten dalgalanan bir göl yetmez mi?