Kağıda Düştün

Kağıdın üstüne düşmüşsün yine ben sebepli Gizli öznesi olmuşsun en ağlamaklı cümlelerimin Bense hep bir fiil şeklinde gidip gelmişim sana Noktayıysa kader koymuş hiç bana sormadan Kumbaramda biriktirmiştim en ıslak kelimelerimi bir gün lazım olur diye Harcamışım hepsini istemediğim bir sebeple Okunmak isterler şimdi senin buğulu gözlerinde Belki de düşürler artık ucu açık bir aşk hikayesine Kahramanlar seçilir ve oyun başlar Ben seven olurum sense sevilen Kırık bir aynadan kendimize bakarız ve güleriz ağlanacak halimize Uçsuz bucaksız bir papatya tarlasında Sana dönerim gönlümü öğlen tam onikiyi vurduğunda Sessizce beklerim geceyi sen gidene dek Boynum bükülür ama bilirim Her doğan gece yine aydınlanacak Büyüyeceğim