Aman Ha!

Bütün insanların mimarı birdir Sakın, hiç kimseyi dışlamayasın Varılacak durak, bir kara yerdir Unutup da, hata işlemeyesin Kibirle yürüyüp, dikme başını Alçak gönüllü ol, çatma kaşını Öksüzün, yetimin sil gözyaşını Aman ha, onları haşlamayasın! Fitnelik yapanlar, ocak söndürür Olur, olmaz yerde lafı kondurur Yaz gününde kar yağdırır, dondurur Muhannet elinde kışlamayasın Bitişen yarayı dürtüp, kaşıma Kişiden kişiye kem söz taşıma Her sırrını deme arkadaşına Sonradan kendini suçlamayasın Şom ağızlı, yüreğine indirir Tatlı bir söz, acıları dindirir Zalim olan, kimsesizi sindirir Mazlumu, güçsüzü taşlamayasın Anneye, babaya itaat eyle Hayatın boyunca doğruyu söyle Deme ki, dünyanın düzeni böyle Kimseye kötülük aşlamayasın Aykırı tipleri arkadaş bilip; Ölümü unutma, dünyaya dalıp. İyi günlerinde can, ciğer olup; Dostunu, zor günde boşlamayasın Yüce Yaratanın emrince yaşa Ömür çok değerli, geçirme boşa Kötü huylarını çevirip başa Bıraktığın yerden başlamayasın Var mı yetiştiren dikensiz gülü? Merhamet yağmuru yeşertir çölü Mizanda kesişir herkesin yolu Hak etmeden, Cennet düşlemeyesin