Düşüncelerim

Gözlerimi Kapatıp Derin Bir Yalnızlık Sessiz Vicdanları Görmek Geliyor İçimden. Sabrın Kıyılarında Kaç Kere Bekledim Ama Olmadı. Çaresizlik Yıprattı Yüreğimi Şimdi İse Yaşlı Hayallerime Acıyorum. Ve Vicdanımla Yüzleşmekten Korkuyorum. Biliyorum ki Vicdanımla Yüzleşsem Kalbim Bin Türlü Acıda Boğulacak Ve Nefes Almaktan Utanacaktır. Çünkü Bugüne Kadar Bazı Şeylere Karşı Bir Olmam Erdemli Bir İnsan Olma Yoluna Kapatmaktı. Cesaretin Kapısını Bir Arayabilsem, Neler Değişmezdi Ki... Korkularım Kaybolacaktı, Kendi İçimde Saklı Yalnızlığım Kalabalıklaşacaktı, Coşacaktı Yüreğim Bir Anda Belki De Yeni Bir Hayata Yeni Sevdalara Tohum Ekecektim. Filizlerden Sevdalarımı Görünce de Işıl, Işıl Parlayacaktı Gözlerim. Ah Şu Siyahlara Örünmüş Hayatın Sahte Ebruli Renkleri. Nasılda Değiştiriyor Bizi, Bizi Bizden Alıyor. Siyaha Ağıtlaşan Hayatın Ebruli Renkleri Gözümüze Ne kadar Tatlı Geliyor, Halbuki Vicdanımızı Daraltıyor Durmadan. Adil Acıma Sevinme Duygusunu Köreltip Parçalarını Sinsice Atıyorlar Yalnızlığımız. Kalbe Mekan Kuran Güzelliklerimizin Hassas Ruhuydu Vicdanımız. Affetme, Acıma, Koruma Kötülüğe Karşı Gelme Onun Yücelmesini Sağlayan Kavramın Anlamlarıyla. Vicdanımızın Rahatlanması İyiliklerimizin Güzel Serin Havasından Gelirdi. Menfaatin Ve Çıkarcılığın İnsanoğlunun Durmadan Zehirlenmesi Ve Düşüncelerine Taht Kurması Vicdansız İnsan Yolunda İlerletti. Bizleri Acıma Ve Sevme Duygusunu Nefret Denen Bir Kavram Yavaş, Yavaş Çürüttü Bir Zamanlar Her Acı Olaya Parçalanan Yüreğimiz Ölüme Karşı Bile Duyarsızlaşacak Kadar Taşlaştı. Sırf Kendi Egomunu Tatmin Etmek İçin Bir Kör Olmayı Yeğledik Dünyaya Karşı. Bu Dünyaya Sadece Kendimizi Gördük Ancak Dünya İnsanlığında Bir Bütün Halinde Yaşayan İnsan İyi Ve Kötü Durumları Paylaştıkça Yücelecektir. Ve Erdemli Bir İnsanlığın Ta Kendisi Olacaktı. Ve Vicdan Sonsuz Bir Rahatlamayla Gülümseyecektir Kalpten. İnsanoğlu Vicdanı Ölüme Karşı Sessiz Kalmayacaktır. Sensiz Kalmamamsıda Karanlığın İçindeki Bir Mumun Işığını Alevlendirmesi Olacaktır