İki Köle

Sen, benden günlerce yol uzakta Sefil bir yaşamın girdabında debelenip duran, Ve geleceği gün be gün karartılan Yokluğun kölesi, Güzeller güzeli Körpe bir cansın. Senin bu hazin derdin müzmin bir öksürük gibi tıkıyor nefesimi. Yokluğun karartıp güneşimi, Bozkırlarda saltanat kuran azgın tipiler gibi anlamsız bir boşluğa savuruyor düşlerimi. Sevdan, derin uçurumlardan sonu gelmez bir macerada cılgın bir yaban kısrağı gibi sürüklüyor gövdemi. Benimse burada bağlamış elimi, kolumu sahte hürriyetin yaşam kavgası. Ve dağlamış yüreğimi köz gibi sana hasretimin fırtınası. Değil mi ki biz, talan edilmiş toplumların nesilleriyiz, Yoklukların ...........karanlıkların ....................ve ıstırapların acımasız kırbacı altında, Ve kenelerin ve bitlerin saltanatında sızlaya sızlaya ulaştı göklere iniltilerimiz. Sen orda köle ...........ben burda köle, ......................kanıyor ellerimiz.