Rüzgar

M Mehmet Sıtkı Uğur
0 Altın Yaprak
İstanbul'da bir akşam. Akşam zaten akşam. Sen zaten yaşam... Karanlığa bir çığlık atıyor, Seni bana getirsin diye rüzgarla dost oluyorum... Rüzgar senin güzelliğini fısıldıyor bana Ben bir esinti değil seni istiyorum. Senin özlem olduğunu ve özlemlerin mesafelerle perçinlemek gerektiğini hatırlatıyor bana. Ben ona kızıyorum. O ne anlar aşktan... O hiç sevdanın gözbebeklerinde kayboldu mu? Bana senin resmini çizebilir mi? Hayır. Ya ben... Rüzgar olsam çöllere seni resmederdim...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.