İstanbuldan Giderken

İstanbuldan giderken bir şiire gebe kalıyorum dökülüyor sözcükler dilimden yine mi istanbul diyorum kendi kendime her zaman istanbul için bir şiir yazılır ya bak yazgı doğruymuş karanlık sokaklarında bile bir hayat belirtisi birisi burdayım der gibi diğeri ekmek peşinde birisi var ki diğerlerinden farklı hayatı da, yaşantısıda, aşklarıda o da biliyor istanbula kaç aşık geldi kaç umutsuz kırılmış kalp ayrıldı o yalnızlık bilmecesi içinde çözmeye çalışıyor halsiz, yorgun ve umutsuzca kalbi paramparça çözemiyor kendini, istanbulu ve İstanbuldan giderken.