Hüzün Tramvayı

bir tramvay geçer her sabah alnına düşmüş acılarla ayak izlerinde firari gece lambaları ikameti yangın yeri külden başka kanıt yok bir tramvay geçer her sabah alnına düşmüş acılarla yaşadığım bu kentin yağmursuz ama ıslak sokaklarında insanlar çalınmış düşleriyle her iklim talan insanlar yitik sesleriyle her çığlık isyan insanlar maskeden yüzleriyle her mevsim hoyrat ne bir balkon var çiçek açmış ufka bakan ne bir kapı gecenin yasını çıkrığında eğiren cam pencere gümüş ayna kırık hayat herşey kilitlere vurulmuş yaslı tutsağı zamanın bir tramvay geçer her sabah alnına düşmüş acılarla yaşadığım bu kentin yağmursuz ama ıslak sokaklarında her ses etime saplanan hançer her nefes akrep sokması ne bir rüzgar var tenime bağdaş kuran ne sıcak bir el ay ışığı gölgesinde avuçlarıma dolan her köşe başı kendince bir uçurum her kaldırım taşı yalnızlığın öte yakasında bir orman ne yana baksam kavruk, kuru et kokusu bir cehennem ki alev topu bir tramvay geçer her sabah alnına düşmüş acılarla ayak uçlarında idam sehpaları suçu aşk acısı benden başka sanık yok