Fallarmı Yalan Çıktı

Taşınmıyor hasretin takvimlere yük oldu Uykusuz gecelerden sarhoş sabahım kaldı Eksilirken içimde bir şeyler yavaş yavaş Dilimde son besteden sadece ahım kaldı Bedenime yük olan garip ervahım kaldı Bir saba bestesinde yummuştum gözlerimi Gönlümün vuslatına bir anlık zaman vardı Kırılıverdi birden zincirleri azabın Ruhumu bilmediğim garip bir duman sardı Düştüğüm o boşluktan içimi güman sardı Fallar mı yalan çıktı ben mi yanlış anladım Her yıldız ciğerimi delen bir oktu benim Hasretin aşkın kadar yaşanılır olsa da Bir gün kavuşmak için umudum çoktu benim Avucumda ayrılık çizgisi yoktu benim Silinmeden zihnimde mazinin bütün izi Prangaya vurdular gönlümü deli diye Hep bahar beklemekle geçecek ömrüm belli Aksın mı gözyaşlarım baharın seli diye Yazsınlar mı kütüğe bu adam ölü diye