Unut Beni Can

bu kaçıncı gece hasretinle yandığım kaçıncı gece yıldızları yıkadığım, göz yaşlarımla mesafeler yırtıldı hıçkırıklarımla bosnalı kadınlar duydu feryadımı sen, sen duymadın mı can.... ne vardı bu kadar uzak yerlerde açacak benden uzak o iklimlerin benden uzak o şehrin kahrolası o kalabalıkların benim kadar ihtiyacı mı vardı sana benim kadar hasret çekti mi.. kahrolası o şehrin semaları benim kadar yandı mı.. ne var dı can....ne vardı uzak iklimlerde açacak..... ne vardı kendimizi bu kadar kahredecek kara trenler umut olmamalıydı uzayan yollarda kalmamalıydı bakışlar dünya bir tek nokta olmalıydı can bir tek noktada doğmalıydık dönüp dönüp sana varmalıydı yollar ben hep hasret türküleri söylememeliydim sen hep hasret şiirleri okumamalı hasret diye bir söz olmamalıydı lügatlerde geceler boyu hergün göz yaşlarımla ıslanmamalıydı yıldızlar. Gönlüm bu sevdaya dar gelir oldu boğuyor karanlıklar can mesafeler kurşun oldu amansız feryadıma şahit oldu yıldızlar can.....can...... hasretin ağır bir yük omuzlarımda ben çekmekten usandım sen usanmadın mı? bildim bitmeyecek bu hasret uzak iklimlerde açmış iki çiçeğiz hangimiz gelsek diğerinin yanına kuruyup,kaybolacağız.. ben kıraç topraklara döndüm can ben kurumuş dereler gibiyim ıssız mağaralarda kaldı umudum belli bu sevda kahredecek bizi unut be can unut bu sonu gelmez sevdamızı.. bırak yeni güneşler doğsun semalarında bulutlar gizlemesin yıldızlarını yeniden başlasın herşey yeniden doğ,bensiz şafaklarda. Unut can unut senin için yazdığım sevda şiirlerini de ki;bir rüya idi bitti de ki;bir hayaldi solgun aynalarda yansıyan de ki;bir romandı sonu koskoca bir hiçle biten unut beni can unut vakit varken.... Bırak hasretin bana kalsın varsın cehenneminde kavrulsun gönlüm ben yine her gece saçlarını koklayayım uzak yıldızlarda gözlerimde takılı kalsın hayalin sen unut can sen unut kahredersem, milyon kere kahrolayım....