Yakılacak Mektuplar 2

Ne acılar yaşadım ben Ne sevdalar, ne belalar gördüm Tatmadan daha ilk sütünü anamın Aşkın zehrini kustum İlk ezan sesinde fısıldandı kulağıma Gönlümün sesi Ondandır ki can Ondandır ki Bitmedi gönlümün fırtınası..... Bulutlar yücelerde yaşar sevdayı. Zaman olur yağmur yağmur iner toprağa. Sevdası çiçek açar kıraç toprağın bakir bağrında., her düştüğü yerde gül açar, sümbül açar. Ben yücelerde taşırım sevdamı. Gözyaşı değildir yanağımdan süzülen, bir açmamış gül, doğmamış nergistir... Karanlık gecelerde ışık ışık savrulur sevdam. Umuttur korkulu yolcuların yitik hayallerinde. Kavrulan yürekler için ıssız dağ başlarında bir yudum çoban çeşmesi... Yoksulun sofrasında aş, zalimin pervasızlığında kansız bir savaş. Çok zaman bir deniz feneri sessizliğindedir, sabırdır, tefekkürdür. Bazen, kayaları döven hırçın dalgaların öfkesindedir. Sevdamdır mevsimlere yön veren.. Kışın sukutuna inat, yazın bereketidir. Uçsuz bucaksız bozkırlarda yanık bir türkü, uykusuz gecelerde dillerden düşmeyen içli bir öykü. Gece karanlığında içli bir ninnidir ana sütü aklığında.. Pembe bir rüyadır uyuklayan bebeğin tebessümüne yansıyan. Benim sevdam dervişin ölümcül teslimiyetidir. Ben sevdamı ışık ışık yıldızlara pay ettim. Alasınız diye..... Âleme sevdamı dağıttım bir bir Bu çöller bağrımda yandı kurudu Gözyaşlarım sel sel olup akınca Nice deniz nice göller kuruldu Bu dağlar engeldi arada amma Eğilip eğilip bana yol oldu Aleme sevdamı dağıtım bir bir....