gün olur da belki bir gün benden bıkarsan gün gelir de hani bu evden çıkıp gidersen, sanma ki senden, senin uğruna verdiklerimden geriye bir şey isterim sen ayrılırken...…
Ben ne zaman ki senin eline değdim Bir ateş bir kor bir kül şu bedenim Ne varsa yaktın yok ettin benliğimde Kör bir kuyuda yalnızca senin tenin…
bir mektup yazdim sana bir resim bir cicek bir de gözyasi var icinde…
hani nasıl bildik yağmur tanesi camda akarsa öyleyim hani nasıl bildik bir kum tanesi çıplak kalırsa öyleyim yıllar sonra anladım ki nasıl sevmişim seni özlemişim…
Eşyalar toplanmış seninle birlikte Anılar saçılmış odaya her yere Sevdiğim o koku yok artık bu evde Sen…
yeni tanıştık belki de ama kimbilir belki de hep vardın eşlik ediyordun sessiz ve sinsice belki de şimdi şimdi anlıyorum…