Beklemek

beklemek isterdim her mevsim seni Nefes almak gibi, aş gibi, yaşam gibi Kopsa da dallarım ben bir çınarım Sararsa yapraklarım sarar her bahar beni türkü tadında yaşamak şiir yazmak gibi her zaman olağandım saftı sevdalarım yürek yakan aşklarım insan birilerine aşık olur bilmez ki getirisini düşünmez bir gün habersiz çekip de gideceğini bilir esasında yalan olan dünyayı kendi gibi yalan aşklarını ama umut besler yürek ister aldırmaz amaçsız çekip de gidenleri hep bekler de; gelmez olur çekip gitmeyecekleri ya da bir şeyleri aşk düzeyinde sever elde edemez belki kaybeder ben hüzünlü akşamlarda rakı soframda zulamda peynir mezemse yarimin resmidir baksam da hüzünlensem her akşam aksa da gözyaşım yansa deli yüreğim bir gün döner diye belki; hep bekler umut eder de sevmekten vazgeçer miyim...