Yar Düşüşleri
M Mehmet Veysi Orhan
0
Altın Yaprak
Dikilesi dudaklarımdı git diyen
Ama kör olası gözlerime hiç bakmadın ki.
Sen "KAL" dediklerini görmedin.
Hala aynı bakan gözlerlerle seni beklemem
Neye yarar ki.
Sevgilim...
Bilirim...
Gitmelere dair ilk icatlar senindi.
Peki söylesene; sana geri dönmemeyi öğreten kimdi?
Eğer atarsan boynuna ayrılığın ilmeği,
Ve dönersen geri,
Bu gidişin neresinden dönersön dön
Bu aşkın yanına kâr kalacak...
Kaldır gözlerini bak gözlerime
Elinde ki ayrılığı at yere.
Aşk namına sonsuza kadar mahkumsun yüreğime.
Kelepçeliyorum yüreğimi yüreğine.
Elimde ki yetkiye dayanarak anahtarları atıyorum denize.
Kırıyorum kalemini ayrılığın.
Hadi gir,
Müebbet yatacacaksın yüreğimde.
Kabulümdür açtığın yaralar.
Yardan düşüşlerim yaraydı yara
Tenimde devinen yar aydı.
Sen bilmezsin ama
Bin düşüşlük yara canım var sana.
Birşey olmaz bana sen yarayken canıma.
Sevgilim, dileğim,
Bir tek gülüşündür merhem bin yar'alık canıma.
Zemheridir gidişlerin,
Ömürdür gülüşlerin.
Hele dönmelerin yok mu dönmelerin?
İşte o zamanlardır yaşama sebebim.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş