Mutluluğun Karesi Eşittir Sen
M Mehmet Yalçın
0
Altın Yaprak
Ömürler birleşir bir perdede.
Oynanır oyun izler seyirci.
Gülmekten ve ağlamaktan
Sanatı algılamadan,
Çıkar gidersin kalabalıklara aldırmadan.
Kararan salonlar garip kokarlar.
Ve ömürler ayrılır aynı perdede
Sevenler kopar, fidanlar eğilir, yapraklar düşer.
Sanırsın bir evren yıldızları eksiktir.
Gülmekten ve ağlamaktan,
Ve yine sanatı algılamadan,
Ve yine irdelemeden,
Nerdeyiz, nereye güzel insanlar demeden,
Aldırmadan bana, aldırsan da
Yine de çekip gidersin.
Ben her sahnede kendimi ararken...
Aklımda bir hesaptır, kendini tekrarlar
Mutluluğun karesi eşittir sen.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş