Yaşadıklarımdan

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mi, yoğunluğuna yasayacaksın bir şeyi Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir, bir kusa, bir çocuğa Yasamak yeryüzünde, onunla karışmaktır Kopmaz kökler salmaktır oraya Kucakladın mi sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını Kavgaya tüm kaşlarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin Ve uzandın mi bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir tas gibi dinleneceksin İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına İnsan balıklama dalmalı içine hayatin Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu Fakat ne kadar sevinç varsa yasamak özlemiyle dolmalısın Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insani Kanın karışmalı hayatin büyük dolaşımına Dolaşmalı damarlarında hayatin sonsuz taze kani Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadın mi büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana