Masal

Bir varmış bir yokmuş derlerdi Büyüyünce anladım. Var olan sendin Sensizken yok olan ben Sen her masalda hep güzel prensesdin Ben; sen öpünce hayat bulan kurbağacık. Bazen topun göle düşerdi, Bazen de eline iğne batardı Masal bu ya hep karşılaşırdık seninle Bir de aramızı bozan birileri olurdu Ama aşkımız yenerdi onları ayıramazlardı bizi. Sonra evlenirdik seninle çocuklarımız olurdu Sevda ülkesinde sevgi dolu çocuklar Mutlu bir yaşam sürerdik. Gökten üç elma düşerdi Biri sana, biri bana Biride yolu bu masaldan geçene. Ne diyelim! biz erdik muradımıza Siz çıkın keremetine.