Adsız

Gecenin karanlığında yok oluş çığlığıyla uyanan adam Sessizliği yırtan bir avuç gözyaşı yumuk gözler Hayalin içinde gerçeği arayan umut duvarı Yıkılmaya baş tutan gökkuşağı gibi Renklerin içinde çırpınan bekleyiş Ne olacağı belirsiz zamanda durak olan haykırışlar Rüyalarda serap gören gözü dağların arkasında yaşlı adam, Yorgunluğu sahiplenen yürüyüşte başı önde gençliğim Sabah dünden hazır ölümcül geceye Güneş de ufukta sahipsiz yanıyor Ay yıldızlarla dertleşir sonsuz boşlukta Uçurtmalar artık eskisi gibi özgür değil Rüzgar eskisi kadar vurdumduymaz olmuyor Kapıları çalan gecenin sesi mi boşlukta Kelebekler bugün de gelmedi bekledim Yağmur bugün göstermedi şefkatli yüzünü Bulutlar, bulutlar dolmamış bugün Kim düşünüyor, kim ağlıyor kim gülüyor şimdi Kim zaman hırsızı oldu ki; Sonbahar yaprakları nisanda döküldü bugün Mavi yine esir, mavi yine donuk Arayışın son sabahında yine tek başına Kimi zaman baktığı yıldızlarda bir gözyaşı, Kimi zaman yürüdüğü can kardeşi kaldırımlarda çaresiz Yüreği umuda yolcu, biletsiz yasak sevgili, Bilinmeyen gelecekle yüzleşme zamanı şimdi Yarın yine mavi olmasa da dün çoktan kapıları kapadı.