Derinden bir sızı sessizce kaplıyor yüreğimi, Ürperiyor bütün vücudum. Kalbe değer değil galiba, Isıtmıyor, soğutuyor bedenimi..…
bu gece kendimi sessizliğin şehrine adadım.. şehrin sokaklarının isimleri isminle başlayıp,, isminle bitiyor.. nedenini bilmediğim bir acı var içimde.. git gide büyüyen çığlık…
Bir fısıltıydı sanki söylediğinde, Büyüdüğümde anladığım o kocaman cümle.. Her kazandığımda kaybettiğim senle Gururuma yenildiğim o günlerde,…
Küçük bir dünyanın içinde benliğini kaybetmiş koca bir çocuk olmaya çalışıyorum... Yüreğim ağır beton parçalarının arasında sıkışıp kalan buruşuk bir kağıttan ibaret..…
Yokluğunda tanıştığım sessizlikle Acılarımı paylaştığım kalbimle Koyuldum yine yola Yaşadığım korkularla beraber…