Damlanın Sonu
M Memiş Gültekin
0
Altın Yaprak
En olmadık bir zamanda,
Düşlerken çocukluğumun cıvıltısını,
Gözlerken gökyüzünün esaretini,
Yıldızların ışığında ısıtırken kalbimi,
Bir damla düştü bu gece gözüme.
Öyle titrek,öyle duyguluydu ki sanki,
Süzülüverdi biranda yanağımdan aşağı.
Sonra;
Yoksun bir mahiyette toprakla buluştu.
Zalim toprak;
Öyle özlemişti ki sanki onu,
Biranda kucağını açtı, bağrına bastı.
Var olan her şey gibi o da,
Karanlığa karıştı.
Bu bizdik,
Bizim hayatımızdı sanki,
Bizi anlatıyordu.
Düşünüyordum.
Kendimi bir damla yerine görüyordum.
O damla gibi bizimde en mukaddes yerimiz belliydi.
O yer;
Cennet bağlarının gonca güller arası değil.
Karanlıklar ülkesinin,balta girmemiş ormanıydı sanki
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş