Babama-1999

--Babama ithafen yazılmıştır--- Boğuştun durmadan biliyordun hayatın gerçeğini Bıkmadan hazırlıyordun çocuklarının geleceğini Hayatla mücadele ederken kalmıyordu sende takat Yorulmadan, yılmadan çalışıyordun sakat sakat Biz, evdeydik alışmıştık pineklenip yatmaya Sen gece işe gidiyordun sabahları su satmaya Ay sonunda ondan bundan borç alınıyordu Ona buna boyun eymek zorunda kalınıyordu Yine çalıştın etmedin bizi namerde muhtaç Aç açıkta bırakmadın ettin bizi kendine baştaç Bayramlarda köyümüz tüterdi burnumuzda Aç kalmamak vardı hep bizim ufkumuzda Okuturum diyordun ceketimi alıp satarda Üç beş lirayı üst üste koyup biraz katarda Ne mutlu senin kadrini kıymetini bilene Ortak olmak istiyordum çektiğin çilene Okuyamadım hayat çıktı karşımıza yine Çalışıp para getirdim ailemin ekmeğine Ben askere giderken arkamdan ağlıyordun Seni öyle gördükçe benim yüreğimi dağlıyordun Uzaktayken telefonda tutuyordu bir hıçkırık Dayanamıyordum elim bağlı, ayağım kırık Baba biz senin bu hakkını nasıl öderiz Elini öper önünde saygıyla diz çökeriz Zaten gün görmedin hiç anadan babadan Çilemizi böyle yazmış ne yapalım yaradan Bunca yıldır sarf etmedin kötü söz bir tokat Sevgi vardı sende, dünyalar kadar şefkat Zarar gelsin istemem senin bir kılına Dünyayı yakar yıkarım senin uğruna Varlığına her zaman inan ben muhtacım Ömrümce seni edeceğim ben baş tacım Allah’ım göstertmesin senin acını bana Bende seninle giderim dayanamam buna 18 mayıs 1999