Odamın Kapısını Açtırtmadım

Odamız yine bıraktığın gibi sevgilim Sen gittin gideli kapısını kimse açmadı Kimseye açtırtmadım Hatıralara el sürdürtmedim Temizletmedim kokunu Biliyor musun? Görmeni istemem…örümcek sarmış duvarları Sanki her biri ayrı geçen zamanın delili Kültaplasında son sigaranın izmariti var Ucundada ruj! Perde hala kapalı Sen yokken hiç açmadım İstemedim güneşin görmesini Dolabın bıraktığın gibi duruyor Her bir elbisende hala Teninin kokusu var Onları kokladıkça gözlerim doluyor Her birinde hala senden bir parça Her birinde hala senden bir sen var Koklayıp bağrıma basıyorum En son hediye ettiğin gül Hala vazoda duruyor Solmuş…..kurumuş….. Elimle dokunmaktan korkuyorum Kırılıverilir….dağılıverir diye Tıpkı bana benziyor sanki boynu bükük…erimiş solmuş....bitmiş aynalar bile canlılığını yitirmiş bir görsen ne güzel süzülürdün karşısında bende okşardım koklardım üzüm karası saçlarını tarardın bazen bana ördürürdün onları bense örerdim özenerek…bir telini dahi incitmemeye ….kırmamaya özen göstererek anımsıyorumda gülümsemeni hani ellerimle ellerini birleştirirdin ya! Dün gibi hepsi….ama Aynalar somurtuyor artık Kapkara yüzleri Sen olmayınca gülmüyor Yatağımızın üstündeki asılı fotoğrafın var ya Bir tek o içimi ısıtıyor O güzel gülüşün yok mu Bir tek o yüzümü güldürüyor Sahiden olmasa bile Eskisi gibi gülüyorsun bana Aynı…..her şey aynı sevgilim Yatağımız var ya En son nasıl bıraktıysan öyle Darmadağınık… Düzeltmek istemedim….. bir türlü elim varmadı En son sen dokunmuştun En son sen başını koymuş En son sen battaniyeyi üzerini örtmüştün Onlara dokunamadım…dokunmaya kıyamadım O yatakta ne güzel anları ne doyulmazları yaşamıştık Yastığında hala kokun var hissediyorum Bu odanın her köşesinde seni soluyorum İçin için sen kokuyor bu oda Korkuyorum birtanem En son senin çıktığın bu odaya Başkası giriverecek diye Senden başkasını görmek istemiyorum burada Yine ağlıyorum yokluğuna Gözyaşlarıma mani olamıyorum Alışamıyorum….alışamıyorum sensizliğe Dayanamıyorum yalnızlığa Anımsıyorum da hep sen düzeltirdin yatağımız Yine sen bekliyor Gör bak yine darmadağınık Söylen istersen bana ‘’bu ne dağınıklık ‘’ diye Sen gittin gideli her şey aynı Odamız yine bıraktığın gibi sevgilim Kimseye açtırtmadım Hatıralara el sürdürtmedim 2 mayıs 1999