Seni Sevmenin Zevkini Yaşıyorum

Günlerden bir gün Beni kahretmiştin bir sözünle Yokluğunu hiç düşünmemişken Kolayca ‘’ayrılmalıyız’’ demiştin Senin için o kadar kolaydı Bir anda bunları söylemesi ve gitmesi Keşke diyorum ya hep Keşke bunları duymasaydım da Silahı çekip vursaydın Yada beni yerden yere vursaydın Belki şimdiki kadar acı çekmezdim Eşyalarını toplayıp ardına bile bakmadan uzaklaşırken Ne git diyebildim sana Ne kal diyebildim İşte o an sessizliğin en anlamlı sesiydim Sen giderken kaybetmişliğin En güzel tanımıydım Bakarken ardından Koşup Seni engellemek geliyordu içimden Kahrolası gururum var ya Engelliyordu beni Kaybolup gidiverdin o gün Gözlerimin önünden Birkaç gün alışmaya çalıştım sensizliğe Ama zaman, Unutturmadı seni Ve ben o gün bu gündür O anları defalarca yaşar Defalarca kahrolur Defalarca ölürüm Biliyor musun bilmem Ben hala seni seviyorum Seni unutmadım Seni unutamadım Yürürken bu senin olmadığın Senin geçmediğin ve uğramadığın Bu kahrolası kentin sokaklarını Halen belleğimdesin Uyurken bu soğuk parklarda Seninle olan rüyalarım ısıtır beni Kaç yıl geçti aradan Her dakikam bir azap ve işkence bana Sürekli nefret ve sevgi arasındayım Bir yandan çok seviyorum seni Bir yandan çok nefret ediyorum Kararsızım hep Hangisi daha ağır çöküyor omuzlarıma bilmiyorum Hep kızgındım Hep aşıktım istemeden Sen unutmuşsundur adım Bunu da adım gibi biliyorum Bense gittiğin o günden beri ağlarım Sana kızgında olsam Nefret yükü taşısam da Ağlarım yokluğuna istemeden Beni görenler Kaldırıp başımı yaşlı gözlerimle Mahcup bir vaziyette Kimseye cevap veremem Derimi kimseye anlatamam Sessizce kaçarım insanlardan Zaten senden sonra kimseye güvenemedim Bir tek dostum bile olmadı Hep uzak durdum insanlardan Tek sevdiğim şey Sessiz bir köşede Bazen bir kahve köşesinde Bazen bir meyhane köşesinde Oturup seni düşünürüm sessizce İçime çektiğim her sigara dumanı ile Of çekerim …off derim offf Her akşamın alaca karanlığında Sadece seni düşünmek Tüm acılardan uzaklaşmak Senin olmayacağını bile bile Seninle yaşayamayacağımı bile bile Dünyayı unutarak Seninle ilgili hayaller kurarım Senden ne kadar nefret etsem de Sonra sıyrılınca hayallerden Kendi kendime kızıyorum Yine yalnız yine sensiz olduğun o yerden Eski paltoma sıkıca sarılıp Yine dolaşıyorum dar sokakları Senden mi kaçıyorum yoksa kendimden mi senden kaçsam zaten sürekli peşimdesin kendimden kaçsam seni bırakamıyorum Bir ağaca sırtımı verip Gecelerin ayazında Ben her gün ölümü yaşıyorum Gerçi senin bunlardan haberin bile yok O anlarda yine belleğimde Hoşlanarak yaptığım tek şey var Oda seni sevmenin zevkini yaşıyorum 4 kasım 2001