Yalnızım Yalnızca Yalnız

M Menderes Aliusta
0 Altın Yaprak
Dipsiz bir kuyuda çırpınıyorum Hiç hesapsız, kitapsız Uçsuz bir karanlıkta mum alevi gibi Öksüz bir çocuk gibi Sanki çölün ortasında açan yediverenim Yalnızım yalnızca sevgisiz Üşüyorum sebepsiz Ellerim donuk titriyorum Bedenim soğuk Hediye ettiğin hırka Isıtmıyor beni Ürkütüyor bu şehir beni İsyanım var bu kalabalığa İnadına üzerime geliyorlar O kalabalıkta yalnızım yalnızca Çıkıp geliversen yalnızca elini uzatsan…. Gülsen yalnızca seni seviyorum desen yalnızca ölüm çığlığı gibi ne yardım eden var…neden kurtaran ne de bu haykırışa kulak veren nefessiz cansız kaldım yalnızım yalnızca ümitsiz gözlerime de ışık yok artık avareyim…amaçsız bir deliyim sahipsiz …..kimsesiz…biçare yalnızım yalnızca nedensiz ekmek çalmış hırsız gibi hem açım…hem yalnızım utanıyorum kendimden suçlu hissediyorum kendimi kaçıyorum kendimden bir o yana bir bu yana yalnızım yalnızca yalnız yzlnızım yalnızca sensiz yalnızım yalnızca sevgisiz yalnızm yalnızca…..? 8 nisan 1999

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.