İşte Şimdi Yine Yaşıyorum

İşte şimdi yine yaşıyorum… Aklımdan geçenler sığmıyor yüreğime... Bir anlatabilsem içimde birikenleri… Bir çözülse kalbimin dili… Ağlamak isterim, ağlayamam… Bütün yüreğimle haykırmak isterim, yapamam… Bana düşen biraz daha beklemek galiba… Ben ne zaman böyle olsam çiçekler solar, güneş ısıtmaz soğuk caddeleri, insanlar daha bir asabileşirler ve kuşlar ötmez benim semtimde… Ben ne zaman ağlamak istesem bulutlar benden önce ağlar… Bardaktan boşanırcasına yağar yağmur… Ağlayamam. Ben ne zaman konuşmak istesem susturur beni susturamadığım duygularım... Şimdi yine yaşıyorum… Yaşamak istediğim tüm güzellikleri yüreğimde yaşıyorum. Her insan yüreği kadar vardır evrende… Kaplamış ruhum dünyayı… İzin vermiyorlar ki konuşayım… Şimdi yine yaşıyorum… Gözlerimden çıkmıyor bu yaşlar bilin... Yüreğimin marifetidir... Ve sizler emin olun ben artık gerçekten yaşıyorum… Şşt! Sessiz olun ve dinleyin. Bakın benim sesim yankılanıyor bu cânım şehirde… Kentimin insanları; hepiniz benim sesimle konuşuyorsunuz… Haksız da değilsiniz aslında… Çünkü ben, bu şehirde yaşıyorum.. Şimdi yine yaşıyorum… Bırakmışım bütün acıları ardımda… Ellerim uzanmış Yüce Yaratan'a… Ben sizin için dualar ediyorum… Ağlamasın güzel gözlü çocuklar... Artık konuşmasın susması gerekenler… Şimdi… Gitme zamanım geldiyse giderim… Kalanlara ''elveda'' ve beni karşılayan iyi kötü her şeye ''merhaba!'' diyecek kadar kaldı cesaretim… Yaşamak kadar güzeldir kaybolmak… Belki bu dünyada… belki de… Aklımdan geçenler sığmıyor yüreğime… Bir anlatabilsem içimde birikenleri... Bir çözülse kalbimin dili.. Kimbilir belki bir gün gerçekten.. Ama şimdi değil....