bursa'dayım tek başıma yanlızım hava yine hüzünlü camlara bugu var gönlüm görmez oldu düşlerini…
bursa'dayım tek başıma yanlızım hava yine asmış suratını…
bursa'dayım tek başıma yalnızım karanlıkların koynunda kalmışım tek…
derdimi seviyorum umutsuzluğun tam ortasında kedersiz gözlerimde acı bir çöküntü yüzümde yılların yorgunluğunda ki üzüntü…
hayat agacı yokluga savas acmaktır susuzluktan kuruyan bedende yasamaktır kendının akıbetını düşünmeden…
kırk gün kırk gece yarimden ayrı yapayanlızım bilirim…
seni özledim karanlık gecelerde en acı aşk mezesinde seni özledim hasretin hecesinde tek başıma girdiğim gönül evimde…
bu şiiri yazıyorum vefasız sana gönlümün kanayan yarasına duyursunlar feryatımı sonsuzluğa ruhumu sarmalayan sancısına…
bu şiiri okurken her bir satırında hüzünlenip ağlayışını göremeyeceğim o büyük siyahsı gözlerini gözlerime dikişini ve olmazolası ümitlerin bitişini…
kaderimin acısından ötürü kırdım seni gece düşündüm sonumun ağlarını ördüm de seni gece düşündüm…