Sokaktaki Aşk

Duru gönüllerin beyaz sayfaları kadar temiz bir deryâ Kapalı çarşıların uzun yalnızlığı kadar hüzmeli bir üslûp Gelip giden pusulu gençlikler ve Ankara'nın hayâl mavisi Seyyar satıcıların iç burkuntusu kadar derin, Kızılay kokusunda bir güven bahçesi tenin... Hayaller Parkı'nda uyuya kalmış kimsesiz bir çocuk, Uyanmayı en çok rüyâlarda arzulayan... Kapıldığı nehirlerde en az boğulmayı özleyen, Ve bahar geldiğinde gözlerini ovuşturan çamurlu elleriyle Gel bir de kimsesiz kalmış aşkın annesini dinle... Kışları üşümeye hevesli çıplak bir yağmur ellerinde Çığ düşürmek için gözlerine damlattığı hastane kokuları Ölümün en zevkli yanı kadar sancılı bir akşam dönüşü Eteklerine nakşolunan manolya desenlerinin gülüşü Yudumlarını özgürlükten emen bir güvercinin son süzülüşü Daralan zihinlerdeki karaltılı aydınlıklar kadar sade Acı çeken sokak çocuğuna dönen sırt kadar ağrılı Lambaları sönen şehrin İstanbul'a bakan boğaz sabahı Doğu'nun nefesinde çifte kavrulmuş bir gözyaşı özü, Ve Güneş'in bildiğimiz en soğuk yüzü... Aşk...