Kayboluş

Gözlerinden o kanlı yaşlar süzülürken... Gerçek kan sanmıştım o akanları Akanlar bir yalanmış Akıp giden teninden bir yalanmış, Sen de tenin gibi o yalanların içindesin Tek gerçek şey var o da benim gözyaşlarım Boşluğa doğru kaçıyorlar, Sadece bir hiç uğruna Suratımı ıslatıyorlarlar Tanrım; yüzüne bakmaya cesaretim yok Unutuluşumun ardındaki kayboluşumdayım Hatalarım kanatlarımı çoktan kırdılar Ulaşamıyorum sana O kanlı gözyaşlarım içinde boğulurken elimi uzatıyorum sana Tanrım Ve şimdi gözlerimi kapatıp bekliyorum Beni bu yalandan kurtaracağın günü... Buzdan bir cehennemdeyim Okyanuslar kadar derin bir korku var içimde Keskin bir bıçak gibi sessizlik kesiyor bileklerimi Kanıyorum... Kirpiklerim ıslanmış her yer sis dolu Göremiyorum yalan dışında bir şey yok mu bu kafeste Yelkovanın her hareketi öldürüyor beni Tanrım ben senin olmak istiyorum Bu yalan içinde her gün ölüyorum...