Bu Gün

Bu gün daha bi güçsüzüm Daga Bi alıngan,daha bi yorgunum hayata Bu gün isyandayım kaderime Daha bi ihtiyacım var aydınlığa Tarifsiz duygularım var yüreğimde Daha bi sinirliyim doğan acımasız güneşe Bilmiyorum neden böyleyim bu gün... Gün geçtikçe daha bi yaklaşıyorum karanlığın evine Yaklaştıkça uzaklaşıyorum insanlardan Kendi dünyama geri dönüyorum sanki Baş kaldırışlarım var bu gün Kanlı göz yaşlarım,çocuklugumu arayışım Ve birde korkularım var... Çığlıklarım var bu gün Hiç kimsenin duymadıgı Hiç kimsenin görmediği gözyaşlarım Karanlıkta uçan ateş böceklerim Tutamadığım yıldızlarım var Karlar içinde açan gelinciklerim var bu gün Çaresiz bir istavriti akıntıya bırakır gibi; Her şeyi oluruna bıraktım bu gün Bu yalnızlık ağır geliyor artık bana Bir yanım mayın tarlası Bir yanım hepten ateş bu gün Sarsıntıyla göçüyor koca yapraklar arasında ruhum Sesim kaynamış kan gibi iniyor boğazımdan Nefretle umutsuz,onursuz Uyandım intihar gibi bu gün Bu gün boğazım kurumuş acıdan Bu gün canım çekilmiş Bu gün sürgünde kötü bir duvar gibi dökülmüşüm Anne gül yaprağını döktü bu gün...!