Adsız

Pişman olup kapına geldim Senden af dileyecektim Elim kapının ziline uzandı Kalbim utancından ağladı Düşünmüştüm önceden Sana söyleyeceklerimi Karşımda görünce seni Dilim tutuldu sanki Yalvarırım son bir kez dinle beni İster affet ister kov emi Aşkım senin ellerinde Son kez bağışla beni Utanıyorum yüzüne bakmaya Razıyım ayaklarına kapanmaya Dünya başıma yıkılsa Üzülmezdim bu kadar asla İnsanım ben böyle yaratılmışım Bir değil bin defa pişmanım Ah zaman elimde olsaydı Geçmişi geri alıp kalbini kırmazdım