Karamsar

kardeşim yaşamaksa ölüm dediğin bu ıssız hayat al senin olsun celladı olduysam masum sevginin asil gözlü yokluk içime dolsun bir yudum aşk kalsa da gönül tasında tüm renkler solsa da ölüm yasında çığlıklar da olsa düş molasında en gerçek varlık sessizlik olsun bilinmezler boğar benliği her an günler güne bölünmez ve durur zaman is yüklü karanlıksa karşımda duran kirlenmiş ışıklar gönlümde solsun kardeşim sen de git yalnızlık bir hediye gözlerim ıslaksa da dönme sakın geriye ayrılırken sorarsan son isteğin ne diye yalnızlar mezarlığında bir yerim olsun...