Azalan Ömre Gazel

Zaman eksiltir insanı, her geçen gün, ömründen çala çala Geçende oturup düşündüm, ne kadar kaldığımı, azala azala Sonra çıkıp yürüdüm, içki de istemedi, her nasılsa canım Tesbih gibi çekip geçmiş yılları, yüreğim darala darala Bu dünya bâkidir ve herkesten, elbette birşeyler kalır Kanayan bir sevda kalacak, delik deşik, benden kala kala Ben sizleri içinizdeki, o bilmediğiniz, yüzünüzle sevdim Usandım yıllar boyu durmadan, kuyulara bakraç sala sala Yetti artık Altıok Metin, sürdüğün bu pıtraklı zor ömür Tuzak ol bir ölüme, denizler gibi, var git çoğala çoğala