işte piyanist yerini aldı zenci ve tanıdık bir gülümseyişle "bin cin tonik daha!" şehrin tepelerinde balyoz sesleri…
hep soruyorum bir insanın kaç hayat hikayesi vardır ve yalan olan hangisidir…
dokunsam soluğuna ferahlarım sezilir bakışlarından sırrımız kazınır belleğime ellerinin serinliği bu kış bizi üşütemez…
düzenleyip hayatımı sığınırdım vakti olmayanların ıssızlığına korkunun kokusu duyulurdu ağzımda sabun tadı…