Kof Demirli Pencere

M Metin Eloğlu Metin Eloğlu
0 Altın Yaprak
Cezaevinde bir kanımlık uykuda düşte Şuramdan bir şey koptu Bir gün değil beş gün değil ki bu Canıma tak dedi işte Gayrı umut dürter yürek silkinir Peşisıra bir özlem ürküsüz ayık Sen miydin İstanbul muydu baharda mıydık Tutsak gözlerim bulanıverir Ama senin gözlerin hür İkimiz için görecekler taş çatlasa Zor ellerim ko kıskıvrak bağlıysa Seninkiler elbet bir işin ucundan tutar Ayırsalar öldürseler gene benimsin Nice ayıbımı örten o eşsiz yama Etim değil kemiğim değil kanım değilsin ama Gençliğimsin sağlığımsın hürriyetimsin Benim dilim boşuna kollarım yitik şimdi Sen doy sen edin sen tadıver Artanı birikeni bana da yeter Bölüşmek zaten senin eski işindi İnceliğini sarsam öpsem yüreğini Ben buralarda acıktım çok Karnım pişirdiğin aşla doyar ancak Senin suyun arıtır kirlerimi Hızlan çoğal gülümserliğini takın gene Sırası gelince hayıflan gocun Bana varımı yoğumu ileten güvercin Kon çırılçıplağım üstüme tüne Elle uzanılmaz kof demirli pencereye Bir günışığı dadandı senin için Duy benim bitanemsin Bunsuzluk yaraşmaz sana.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.