Yarındaki Dünler

Bu anıları ayıplamayın Bu anılar İstanbul anısı Askerlik mapusane kimsesizlik Aşk anısı bunlar borç harç anısı O söyledi genelevde bir dostum var Hayat usla kavranamaz demiş Heidegger Ha babamın kuru keli Ha Fındıkkıran süiti Bitlerle pireler madamlarla müsüler Ey Kuzguncuklular Koltuğumda Ferhat’la Şirin, Allah belâmı versin Kendimi dar attım Vangel’in meyhanesine Öldürmez süründürür bir rakı içtim Üstü kalsın Vangel bembeyaz cekedimin Ah bu taş gibi denizde sırça gemiler Vatandaş, kimi aşk insana yaramıyor Kendini sev, sevme demiyorum Birini sev, sevme demiyorum Ama vatandaş Doğuştan olma padişahlar sonradan olma şairler.