Mendil

Bir gemi gidiyor bu limandan, İçinde umutlarım, sevinçlerim Hepsi aynı kamarada. Limandan son kez onlara el sallıyorum, Gözüm güvertede, belki tanıdık bir yüz El eder buraya doğru diye. Birden bir el sallanıyor güverteden Bulunduğum yere, Bakıyorum, tanıdık bir yüz Son kez gülüyor acınacak halime. Sonra elindeki mendili bırakıyor Limanın kara kapkara taşlarına. Mendil dönüp dolaşıp düşüyor önüme, Alıp kokluyorum, onun kokusu. Her şeyimi alıp giderken bu gemi, Sevdiğimi de aynı anda alıp gidiyor. Ardından baka, baka kalıyorum, Denizin ve hüznün ufkuna. Birden bir el sallanıyor güverteden Bulunduğum yere, Bakıyorum, tanıdık bir yüz. Sonra elindeki mendili bırakıyor Limanın kara, kapkara taşlarına.