A Trom

M Michel Buck
0 Altın Yaprak
Verganga’n isch mers au a môl Ganz bsonder nadli wôara, Hau’ gmoint, ma’ müaß mer gar am End Gauh’ noh da Dippel boahra. I denk: „jetz gohscht in d Kamer nei’ Und thuascht a bitzle schwitza, Kassei’ des nimmt der deini Tröm Und deini Fiabarhitza.“ Pflumpf lieg i in de Pfulba dinn, Fang ana’ fantasiara Und mit meim Weib reachtschaffa au Glei ana’ dischpatiara. Was gschieht? Dô kommt a Goischt derhear Und sait, jetz seini gstôrba. „Wa?“ sag i, „wa, bigoppel, wa?“ Und hau’ me ganz verfôrba. „Jô gstôrba bischt“, sait ear, „jetz komm Nu’ ra mit deini Rufa Ins Feagfuir, watt, dô putzt ma’ de Im Hafa mit de Glufa!“ Dô mach i s Kreuz, und hui und pfui Gôhts kezagrad in Boda, I pflätsch füars Feagfuirthäarli na’ Aß wia a nasser Loda. Zaischt gsieh und ghair und gspeir i nuinz, I schmeck nu’ Peach und Schweabal, Zletscht merk i so dur d Augaspält En dicka Rauh und Neabal. Nôch wiani meini Auhra spitz, Dô hair i grousig schreia, Voar Angscht und Schrecka beat i rum In älli Letaneia. Pfuh, wia’n as houat, praschlat, schnällt, Wia s wôdla thuat und glüaha, Aß thät der Obertuixel seall Da graußa Blôsbalg ziaha! Und ab deam Dummel faß i ui A so a grauß Vertsitza, Daß i beim healla Feagfuir da’ Hau’ einskalt müaßa schwitza. Der Goischt, dear reißt dô s Thäarli ouf – Huh ! d Flamma lället ousi – Und geit mer nôch en Putsch uffs Gsäß, Ins Feagfuir eini douß i. Dô kommt a alti Schachtel hear Mit iahram blôa Zinka Und mit ra schwaza Gimpahoub Und thuat mer froindli winka Und sait zua miar: „He, guatar Froind Mit uiram zwilchna Schägga, I kenn ui wohl,“ und geit mer d Hand. Dô hau’n i müaßa blägga. Druff nimm i s Heaz in boidi Händ Und sag ge deanar Zusel: „S sind gwis noh maih von eusam Oat Dôhinna'n in deam Gwusel.“ „O“, sait se, „dô sind freili vill, Doch maih noh weiter dunta, Dött hau’n i etli Hearra gar Von boid Kollegi funda, Da Bau’wat und da Pollazei Und suscht noh so Galluri. Er seahnets glei dô vonna gauh’ Dur d Ei’sagätter duri.“ Druff sag i: „Weib, ja däaff ma’ dô Nu’ auh’ Verlaubtniß laufa? Hau’ gmoint, dô komm a jeder glei Füar d richtig Fuatarraufa.“ „O“, sait se, watet nu’ a weng, As däaff Ui gar it blanga Er kommet au gauh’ glei ans Britt, Nôch wead mens s Weattar sanga! Mi schüttlats, was as schüttla ka’ Doch d Zusel füahrt me weiter. Dô hair i heina ällaweil, Wia näher s gôht, wia läuter. Uff oi’ môl stauh’t mer ama Loch, Dô zoigt se na und deutat, Dô hau’t dia Teixel grad en Ma’ Frei abanander gscheitat, Mit Schrautäxt, Speigel, Schlegel druff Halt zum Verbarma gschlaga. Und woni guck, wear isch as gsei’? Halt, Moul, da’ däasch it saga! I frôg dô, weaga was se denn Dea Ma’ so grousig spaltet. Sait sui: „so macht ma’s deani äll, Wo d Wäld so guat verwaltet. Seahnt, dött versäagat ma’ grad au En Obma’ noh zua Schwella, Ma’ hait a bis zum Himmel nouf Voar louter Schmeaza brölla. Mit Oicha, Stanga, Scheiterholz, Mit ällam hôt er ghandlat. Doch s Haltel isch äll gstohla gsei’, Drum wead er so behandlat.“ Dô renn i gegem Feagfuirthoar Und moi’, i könn vertrinna, Hoppla, dô lieg i au’verdanks Im Glufahafa dinna. I schrei, was uß der Gurgel ka’, Hau’ sieba Gäng versprocha, Dô thuats en Schnall und druff en Fall, Höb d Höll sei zema brocha. Vor Schrecka sperr i d Auga’n ouf, Dô siehni s Mulba ranga, Und wo se nôch der Staub verzuiht, Mei’ Häs am Nagel hanga. „Ai“, sag i, „ai, dô schla doch glei A’n Esel drei’, a lahmer, Jetz hôts mer älles nu’ so tromt, Du leischt jô in der Kamer.“ Und woni hofreacht ummi guck, Verstand i au des Kracha, Mei’ Bettschet ischt jô zema keit - Dô hau’n i müaßa lacha!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.