Sus Ne Olur Sus

ben seni gülen ,gülmeyi seven,gülünce yüzünde güller açan bir kadın olarak tanıdım. kadınım olarak. ceylan gözlerindi yüreğimi mühürleyen gülüm sevda sözlerin. kaçkarların doruğundaki bir tutam kardı sevişmelerimiz yada ne bileyim durgun akan çoruhun asi yüeği.. şimdi gittin, oysa ben seni aradım hep gittiğin yerlerde yandıkca özleminde.. avuçlarımdan su içirdim karanlık gecelere sen kaydoldukça sessizce başımı yasladım vurgun yemiş hayallere ağlarken dönmeyene ne güneşler söndürdüm,ne geceler yaktımda haberin olmadı uçuşurken korkular bedenimde. kimbilir kaç hayat bekledim seni sen dönmedikçe geri..saklanarak ömrümün gizemine gittin ben seni yanlış tanıdım gülüm çok yanlış tanıdım şimdi öfkeme yenik sevdam bir bir düşerken vurulduğu yere kin çiçekleri büyüttüm her güneş batışında, yanlızlığı taşırken akşamlar bana sensizliği taşırken... git şimdi..o gururlu o mağrur bakışınla kal alımda aciz tanımasın yüreğim seni sil gözyaşlarını sakla.sakla ben görmeyeyim.arkana bakma şimdi.. ben gözyaşlarımı çoktan kuruttum..kuruttumda astım gözlerimi yüreğimi kuşuna dizdim tek tek.. sus sus hiç bir şey söyleme o son halinle kal aklımda... zayıf bilmesin yüreğim seni..sus ne olur sus.konuşma git yanlızca git..değmezmiş sana..artık çok geç. ben kin çiçekleri büyüttüm sevdandan bana kilenmiş sevdamı örterek yakamozla