Yalnızlığımda Seni Buldum

Hançerlenmiş yüreğim, tıpkı sonbaharda sararan yapraklar gibi anlanmamış sevgim susuzluğumu giderememiş sevdiğim acılarla dolmuş hayatım bedbaht çilelerle geçmiş yıllarım esarete mahkum olmuş gözlerim boş boş bakar olmuş... seni aradığım her yerde senin için dilekler tuttum, hem gamlarla dolu yaşantım geldi göz önüne/ hem de yalnızlığım... sevdim seni ben belki bilmiyorsun ama suyum ekmeğim gibi oldun sen gövdeden ayrılmış fide gibiyim ben ne tarafa gideceğini nereye uzayacağını bilmeyen sensizlikte yolumu kaybetmişim ben gezinirken sessiz alemimde sana rastladım nasıl sevdim bilemezsin anlayamazsın elini yüreğine koy ve düşün çarpan kalbimi hisset hissedemiyor musun gökyüzüne bak zalim ayazda, rüzgarın sesinde fısıltılara kulak ver adını söylüyorum yüreğimden... yalnızlığımda seni buldum seni istiyorum ömrümce ben