Gönül Pınarı

Beni bilenler bilir bilmeyen de öğrensin Sözlerin gönüllere akışında ben varım! Gönül bazen ağlarsa bazen gülüp eğlensin Gözlerin gönüllere bakışında ben varım! Gönlüm aşka gelirse dere tepe düz olur Damarımdaki kanla zemheriler yaz olur Dökülen mısralarım bir gün dile söz olur Kor düşerse içine yakışında ben varım! Menfaatler uğruna karakter dile düşer Söz senettir derler de sözler hep sele düşer Beklenilen gelmezse gözlerin yola düşer Gidilen bu yolların yokuşunda ben varım! Amansız her sevdada gönülde sitem olur Maziyi anar isen dilinde diken olur Her gönül'e sonunda bir hasret eken olur Taş yüreğe girmişsen çıkışında ben varım Gönüllere pınarın akışında ben varım...!