Kırk Sene

Karakoç uykusunu harman edip savurmuş Rüyasında mübarek düş aramış kırk sene! Aptala ibret için ne usanmış ne durmuş Solucanlar da bile diş aramış kırk sene! Ne var ki; Bu gün hocam yazıyorsam o günü İnan ki aratmıyor ne yarını, ne dünü Dünyamız dönse bile değişmiyor ki yönü Bende her Mart ayında kış aradım kırk sene! Yutunca pantolonu etekteki desenler İçindekini bırak pantol etekten inler Sizleri bilmem ama benim gördüğüm binler Yiğit olan hanıma eş aradım kırk sene! Etrafıma bakmıştım gönülde yas gözde yaş Ne gencinde belliydi ne ihtiyarında yaş Karışınca sofraya haram lokma haram aş Bu başımı koyacak döş aradım kırk sene! Her bahar sabahında dolaşmaya çıkardım Dilimden gözlerime hep ya sabır çekerdim Göz yaşlarım düştükçe bu nefsime çökerdim Kuytularda sığınıp loş aradım kırk sene! Aksam olsa kararır gördüğüm bu manzara Diyerek yola düştüm geceler günden kara Şeytan der insanlığı koy artık bir kenara Adım adım yollarda leş aradım kırk sene..!