شمارهٔ ۸۵ - موشّح و مختوم به مدح شاه اولیاء علیه السلام
م محیط قمی
0
Altın Yaprak
بر رخ تو حرام است روی گل دیدن
به پیش زلف تو جعد بنفشه بوییدن
به نزد تنگ دهانت به غنچه دل بستن
خطاست شرط کمال است نکته سنجیدن
نموده وام صراحی گریستن از من
چنان که جام زلعل لب تو خندیدن
تو شمع محفل انسی و وقت دادن جان
خوش است گرد تو پروانه وار گردیدن
برنجم از تو بتیغم اگر زنی ای دوست
که نیست شیوه ی عاشق زیار رنجیدن
به غیر ساتر و ستار اسم اعظم نیست
که بهترین صفات است عیب پوشیدن
مراد خاطر مولی طلب چو بنده شدی
که نیست حد تو رد کردن و پسندیدن
بساط عیش مچین در بسیط خاک که چرخ
نچیده دست گشاید برای برچیدن
مرو به عشق بتان ای که باک جان داری
که کار بوالهوسان نیست عشق ورزیدن
حذر ز نفس پرسی نما که افزون است
گناه نفس پرسی ز بت پرستیدن
نموده اند بدین شیوه عارفان تسلیم
که حاصلی ندهد غیر رنج کوشیدن
محیط هرچه به گوید به جز ثنای علی
مدار گوش که فرض است لغو نشنیدن
علی چو دست و لسان خدای و عین خدا است
علی پرستی باشد خدا پرستیدن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş