Ey Hayat
M Monarosaa
0
Altın Yaprak
samanyolu çiçekleri açmış ay ışığında
kısık nefesiyle gecenin içinde
karanlık sebeplerin mültecisi
korkuyorsa düşen yaprak sesinden
kederlenip yaktığı sigaranın dumanını bile çekemiyorsa içine
hasretse bilinmez sevdalara
kan gülleriyle süslenmiş bir bahar gibi açamıyorsa
dindiremiyorsa sancısını
kendi sesinin bile yankısını duyamıyorsa
adresi olmayan mektuplar yazıyorsa
bilinmez diyarlardaysa
örselenmişse
O zaman
Sen nesin ki ey HAYAT
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş