Ayşe Benim Olsaydı

Aşksız saraylar köşkler hanlar hamamlar değil Yar gönlünde bir kenar köşe benim olsaydı Yoksullukmuş yoklukmuş hiç kafama takmazdım Meyhaneye varmazdım şişe benim olsaydı Kokusunu duyardım nergiste de gülde de Günlerimi sayardım en uzak bir bölgede Ne hayaller kurardım uzanıp da gölgede Ormanlar dağlar değil meşe benim olsaydı Saltanatım bilip de aşk dolu bir geceyi Hayatımdan çıkartıp hem sonra hem önceyi Yasaklardım kendime en büyük eğlenceyi Zevk-i sefa bir yana neşe benim olsaydı Kurtulsam iyiydi ya bahtımın karasından Şikayetim çok değil gönlümün yarasından Yeryüzünde gördüğüm güzeller arasından Saçlarını ördüğüm Ayşe benim olsaydı