Zaman

Bir hicrandır sunulan kader kadehinden Bilmem kaçıncı gecem yokluğunun eşiğinde Esrarlı bir acı filizlenir yüreğimde Sabıkamdan anıları siliyor zaman... Sensizlik hükmünü giyiyor zaman... Yalan bir dünya'nın anlamsızlığında Gözyaşıma dokunup kaçıyor zaman Firari yıllarımın son sayfasında İmzasını bırakıp gidiyor zaman Aynaların riyakar gözlerinden, Kahkahalara halime gülüyor zaman… Serseri bir sabahın aydınlığından, Bir ezgi belirir karanlığımda, Güftede hasret, satırlarda hicran Yalnızlık türküsünü yazıyor zaman Nefesimi boğazımda düğümlercesine Gönül tufanımda boğuyor zaman Ne zaman Kadere gülüp geçsem Karanlığın fecrinden medet beklesem Azrail'e diz çöküp katlim istesem Ruhumu hayata sürüyor zaman Mazimi zulmetimin eşiğinde bırakıp, Umudumu gasp edip gidiyor zaman Düşlerde uyanırken vuslatın köşesinde Kabus olup göz kapaklarımda doğuyor zaman Eşkıya bir rüzgarın komutasında Ağır Ağır hasreti esiyor zaman Zulamda sakladığım neşeyi zincirleyip Dudaklarımdan tebessümü siliyor zaman Gözlerimi kapatıp sevdama ersem Yarim az kaldı deyip gün idam etsem Bir iki tebessüme eyvallah desem Yüreğime göz yaşı ekiyor zaman Ölümü gölgeme vekalet edip, Nefes Nefes Ardımdan geliyor zaman