Üç Çocuk
M Muhammet Kahraman
0
Altın Yaprak
Yolda bir çocuk gördüm; gülümsüyordu,
Sümüğü, neredeyse ağzına girmek üzereydi.
Ama yine de yanağından bir makas almadan edemedim.
Sevindi, ellerime sarıldı, bırakıp gidemedim,
Çocukları sevin! Onlar, Atatürk'ün emanetidirler.
Yolda bir çocuk gördüm; ağlıyordu,
Göz yaşları ağlamaktan sanki dinmek üzereydi.
Sarıldım, saçlarını okşadım; adını sordum;
Adını hatırlamıyordu; ağladığı için ona " Güladını koydum.
Çocukları sevin! Onlar, Cumhuriyetin bekçisidirler.
Yolda bir çocuk gördüm; üşümüştü,
Kaldırdım, kucağıma aldım, donmak üzereydi.
Kokladım, çamurlarını temizledim; harcansın diye eline bir beş yüzlük verdim,
Unutmadım; daha dün ağlayan da sümüğü akan da bendim.
Çocukları sevin! Onlar, geleceğin güvencesidirler.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş